กินเที่ยวบาหลี เกาะแห่งวัฒนธรรมและอาหารรสเข้มข้น

บาหลีไม่ได้มีแค่หาดสวยและวัดเก่า แต่ยังมีอาหารที่เต็มไปด้วยเครื่องเทศและสมุนไพรท้องถิ่น รสชาติจัดจ้านถูกปากคนไทยอย่างมาก เป็นจุดหมายที่ทั้งกินทั้งเที่ยวได้เพลินไม่รู้เบื่อ

ของกินที่ต้องลอง

• บาบีกูลิง (Babi Guling) หมูหันยัดเครื่องเทศย่างทั้งตัว เนื้อนุ่มหนังกรอบ เมนูเด่นประจำเกาะ
• นาซีจัมปูร์ (Nasi Campur) ข้าวราดกับกับข้าวหลายอย่างในจานเดียว เลือกได้ตามชอบ
• สะเต๊ะ (Sate) เนื้อเสียบไม้ย่างราดซอสถั่ว มีทั้งสะเต๊ะลีลิตที่พันรอบไม้ตะไคร้
• มีโกเร็ง และ นาซีโกเร็ง บะหมี่และข้าวผัดสไตล์อินโดนีเซียหาทานง่ายทั่วไป

ย่านเดินกินและเที่ยว

อูบุด (Ubud) คือใจกลางวัฒนธรรมของบาหลี มีนาขั้นบันได วัด และร้านอาหารบรรยากาศดีมากมาย ลองหาร้าน วารุง (Warung) ซึ่งเป็นร้านอาหารท้องถิ่นเล็ก ๆ ราคาเป็นมิตรและรสชาติแท้ ส่วนย่านชายหาดอย่างเซมินยักก็มีคาเฟ่และร้านอาหารริมทะเลให้เลือกเพียบ

เคล็ดลับสั่งอาหาร: บอกระดับความเผ็ดได้โดยพูดว่า "pedas" (เผ็ด) หรือ "tidak pedas" (ไม่เผ็ด) และถามว่าเมนูมีหมูไหมถ้าต้องการเลี่ยง

เมนูตามวารุงในบาหลีมักเขียนเป็นภาษาอินโดนีเซียล้วนและไม่มีภาษาไทย การถ่ายรูปเมนูแล้วแปลทันทีจะช่วยให้คุณสั่งอาหารได้ถูกใจโดยไม่ต้องเดา ขอให้สนุกกับการกินเที่ยวบาหลีนะ

ช่วงเวลาที่เหมาะจะไป

บาหลีมีสองฤดู ฤดูแล้งเมษายนถึงตุลาคม เป็นช่วงที่แน่นอนที่สุด แดดดี ชื้นน้อยกว่า และเหมาะกับดำน้ำตื้นและเดินป่า แต่ กรกฎาคมถึงสิงหาคม ก็เป็นไฮซีซันที่ชายหาดแน่นและราคาสูงขึ้น ส่วน ฤดูฝนพฤศจิกายนถึงมีนาคม มักเป็นฝนกระหน่ำช่วงบ่ายมากกว่าฝนตกทั้งวัน แลกมากับต้นไม้เขียวชอุ่ม คนน้อยลงมาก และที่พักถูกลง ควรเผื่อวัน ญเยปี ปีใหม่บาหลีในเดือนมีนาคมไว้ด้วย เพราะทั้งเกาะรวมถึงสนามบินหยุดนิ่งหนึ่งวันเต็มและห้ามออกจากที่พัก ส่วนคืนก่อนหน้าที่มีขบวนหุ่นโอโกะ-โอโกะนั้นน่าดูมาก

เรื่องควรรู้

บาหลีใหญ่กว่าที่คิด และรถติดระหว่างโซนใต้กับอูบุดกินเวลามาก จึงควรเผื่อเวลาแม้ระยะทางสั้น มอเตอร์ไซค์มีอยู่ทุกที่และเป็นสาเหตุอุบัติเหตุอันดับหนึ่งของนักท่องเที่ยว ต้องสวมหมวกกันน็อกและมีใบขับขี่สากล แอปเรียกรถใช้ได้แต่ถูกจำกัดบริเวณชายหาดและตลาดบางแห่งโดยกลุ่มคนขับท้องถิ่น ใช้เงิน รูเปียห์ ตู้เอทีเอ็มหาง่าย ส่วนร้านวารุงมักรับเงินสดเท่านั้น ทิปไม่บังคับแต่ยินดีรับ ร้านใหญ่จะบวกค่าบริการและภาษี น้ำประปาไม่ควรดื่ม และการเข้าวัดต้องนุ่งผ้าซารองคาดผ้าคาดเอว ซึ่งปกติมีให้ยืมที่ทางเข้า